شعر و ترانهنوشته های نعمت الله سیادت مقدم

شعر بیقرارم – نعمت الله سیادت مقدم

بـی قــرارم برای دیـــدنت

شرارها شعــــله بر جانم

میشکد برای دیدنـــت

بــاید باشـــم شعــــله

تــــا روزی کـــه ببینمــت

بی قــــــرارم و در قفس

زندانی گفـــــتم کــــه

به پــــای زندانی ماندن

فرقی ندارد با آن مرغ

در بند زندانی حــــالـــو

روزت نیســــت کــــم

تر ز مــــنی کــــه فلــک

شـــــب و روز ها را

برایــــم بر عکس میکند

دانــم ز جســــم آزادی

لیکن فکــرت با مــن هم

سلولیســت گــر آمدی

فکــرت بــبری آزاد کـنی

نه را بـــگو آزاد شـــو مــــرا

ز عـــــشقت فارغ کـــــــن

با خود کمــی آب بیـــاور

مــرا هم خاموش کن ثـــواب دارد!

نعمت الله سیادت مقدم

امتیاز شما به این مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا